WELKOM OP WEBLOG 'WANDEL KIJK EN KIEK'
Het weblog met aandacht voor fotograferen, wandelen én fietsen

Op het weblog 'Wandel Kijk en Kiek' wil ik - Truus Wijnen - mijn passie voor wandelen, fietsen en fotografie graag met u delen.
Twente, het grensgebied met Duitsland maar ook de Achterhoek zijn de streken waar ik veel op pad ben. Was het in eerste instantie met name wandelend, ondertussen ben ik ook regelmatig fietsend de omgeving aan het verkennen. Altijd gaat een fototoestel mee. Vrijwel alle foto's die op dit weblog staan zijn dan ook tijdens één van die tochten gemaakt. Dit Weblog Wandel Kijk en Kiek bestaat al jaren en door de jaren heen zijn er vele berichten op geplaatst. Om het overzichtelijk te houden is er voor al mijn wandelingen nu een eigen weblog: Wandelweblog 'Over Wandelen Gesproken'.
Hier zijn tientallen routes te vinden en worden regelmatig nieuwe wandelreportages en -routes bijgeplaatst.

De aandacht op dit weblog zal steeds meer verschuiven naar het fietsen maar blijft als hoofdthema het fotograferen houden. Eén en ander in de vorm van zowel (natuur-)foto's, fotoreportages of fotoseries, met als voorbeelden:
Maandag Wasdag
Op een Bankje
De Postbode van..


De foto's en artikelen op deze site hebben het Copyright Truus Wijnen. Wilt u info over de foto's/artikelen of ze ergens voor gebruiken, neem dan svp contact met mij op.


Posts tonen met het label Scotland. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Scotland. Alle posts tonen

maandag 17 augustus 2015

Historie in Blackford - Blackford Station en Oude begraafplaats

Op reis in Schotland
Oud Seinhuis (signalbox) , begraafplaats en ruïnekerk
 (Old Parish Church and Historic Graveyard))

Eind juni/begin juli heb ik een bezoek gebracht aan Schotland. Het was een eerste kennismaking met het land.

Deel 10: Verrassende historische pareltjes in Blackford 
Op een van de laatste dagen van onze reis staat een bezoek aan een whisky distilleerderij in het plaatsje Blackford op het programma. Ik besluit niet mee te gaan naar binnen maar ga op stap in het plaatsje zelf. Blackford is niet een - wat zal ik zeggen - spectaculaire plaats: vervallen huizen en gebouwen, een kerk die er leeg en vervallen bij staat en sobere huizen zonder voortuintjes. En welgeteld 1 buurtwinkeltje.
Als ik net op het punt sta om terug te keren zie ik in de verte een bijzonder huisje. Als ik dichterbij kom zie ik dat het een seinhuis bij een spoorwegovergang is. Het oude en kleurrijke pand is prachtig om te zien en het waard om op de foto te zetten. Als ik aan het fotograferen ben komt er plots iemand naar buiten. Het blijkt de spoorwachter te zijn die me meteen trots begint te vertellen over het seinhuis dat nog steeds dienst doet en hij er werkzaam is. En hij verteld nog meer maar dat verstond ik allemaal niet. Ik kreeg nog wel mee dat er internet e.e.a. te vinden is over het seinhuis (Signalbox Blackford Station).
En passant wijst hij me ook nog op een bijzondere begraafplaats boven op een heuvel die ik ook echt moet gaan zien. Er loopt een pad vanaf de spoorwegovergang regelrecht naar deze bijzondere plek. Aangezien ik nog wat tijd heb voordat ik terug moet zijn bij de groep besluit ik nog snel even te gaan kijken bij deze begraafplaats. Het is een goede beslissing want als ik boven op de heuvel ben aangekomen zie ik een van de mooiste oude begraafplaatsen die ik ooit heb gezien. Het is een uitdaging hier nog snel enkele foto's te maken vooral ook omdat de wolkenlucht erg mooi is.
Het resultaat van het fotograferen is te zien in het vervolg van dit bericht.

En dan - precies op het moment dat het zacht begint te regenen - is het weer tijd om richting de groep bij de whisky-fabriek te gaan. En terwijl zij vertellen over het ietwat tegenvallende bezoek aan de fabriek bedenk ik dat het nog geen slechte keuze van me was op stap te gaan in het plaatsje zelf.

Straatbeeld Blackford

Vervallen en leegstaande kerk

Oude fabriekspanden

Bij een spoorwegovergang een bijzonder houten huis
De spoorlijn wordt nog steeds gebruikt

De spoorbomen worden bediend vanuit dit seinhuis met nog een échte spoorwachter

Seinhuis - Signalbox Blackford Schotland











Bij toeval kom ik een folder tegen waarop een zgn churchtrail in de plaats Blackford wordt beschreven.
Hierbij wordt ook de oude begraafplaats op de heuvel aangedaan. Bent u op stap in de buurt dan is het zeker de moeite waard deze wandeling te maken. Met name ook het stukje 'public foothpad' van punt 5 naar punt 6 lijkt me mooi.


Zie ook  de andere berichten over Schotland. (alle berichten)
of per deel:
Deel 1: Het hotel, Loch Lomond en Loch Katrine
Deel 2: Het Landschap
Deel 3: The Drovers Inn, al meer dan 300 jaar Schotse gastvrijheid
Deel 4: De plaats Inverary en het Invarary Castle
Deel 5: Oban
Deel 6: St Conan’s Kirk, Church of Scotland
Deel 7: Op weg naar Ben Nevis
Deel 8: De Three sisters of Glen Coe
Deel 9: Innerpeffray Library De eerste uitleenbibliotheek van Schotland
Deel 10: Verrassende historische pareltjes in Blackford





zaterdag 15 augustus 2015

Innerpeffray Library and Chapel - Op vakantie in Schotland

Op reis in Schotland
  Innerpeffray Library and Chapel

Eind juni/begin juli heb ik een bezoek gebracht aan Schotland. Het was een eerste kennismaking met het land.

Deel 9: Innerpeffray Library De eerste uitleenbibliotheek van Schotland
We gaan vandaag op pad naar het graafschap Perthshire dat in het midden van Schotland ligt. Doel is de Innerpeffray Library en Chapel die in een landelijk omgeving gelegen zijn. Het is wederom een mooie zonnige dag. Wat het weer betreft treffen we het wel. We hebben vrijwel geen regen cq slecht weer op onze reis.
De bibliotheek die we gaan bezoeken is nog niet zo bekend bij de buitenlandse toeristen. De smalle weg er naar toe is ook niet echt geschikt om met een bus te berijden. Gelukkig hebben we geen tegenliggers. Aangekomen op onze bestemming nemen we eerst een kijkje in de Innerpeffray Chapel die pal gelegen is naast de bibliotheek. Bij het kerkje is een indrukwekkend kerkhof.
De Innerpeffray Chapel, ook wel Innerpeffray Collegiate Church en St Mary's Chapel genoemd, is een zestiende-eeuwse stift, gelegen ongeveer vijf kilometer ten zuidoosten van Crieff in de Schotse regio Perth and Kinross. De kapel - waar voor het eerst over geschreven wordt in 1365 - is gebouwd door Lord John Drummond die o.a. vier geestelijken in dienst had die tot taak hadden te bidden voor de levenden en voor de zielen van de familie Drummond. Na de reformatie in 1560 werd de Innerpeffray Chapel gebruikt als familiemausoleum.
Ook was een bibliotheek in het gebouw gehuisvest. De bibliotheek werd later door aartsbisschop Hay Drummond van York verhuisd naar de nieuwe Free Library die naast de kapel werd gebouwd (zie verderop in dit bericht). De Innerpeffray Chapel heeft een rechthoekige basis en meet 24,7 meter bij 8,2 meter. De kerk is oost-westelijk georiënteerd. Het plafond van de vestibule is beschilderd in tempera en toont een zon te midden van wolken. De engelen zijn niet meer zichtbaar. Ten oosten van de vestibule bevinden zich het schip en het koor met grote ramen aan de zuidzijde. Aan de oostzijde van het koor bevindt zich een stenen altaar uit de zestiende eeuw. In de kerk zijn op de muren nog 4 geschilderde consecratiekruisen herkenbaar. Er zijn twee toegangen aan de zuidzijde: eentje voor de leken en eentje voor de geestelijken. Aan het westelijk uiteinde van de kerk staat het Faichey Monument uit 1707. Dit grafmonument, dat oorspronkelijk op het kerkhof stond, gedenkt Joanna Murray, de vrouwvan James Faichney, die meestermetselaar en beeldhouwer was. Het grafmonument toont onder andere hun tien kinderen met naam en geboortedatum. Ook bevinden zich enige monumenten ter nagedachtenis van de familie Drummond in de kerk.
De Innerpeffray Chapel wordt beheerd door Historic Scotland. De ernaast staande achttiende-eeuwse Free Library wordt niet door Historic Scotland beheerd .

Op het terrein bevindt zich ook de Innerpeffray School die in gebruik was tot 1947.


Het is wederom een mooie zonnige dag


Een perfecte dag om de buitenboel te doen

Via een een smalle weg rijden we naar onze bestemming

De bibliotheek is gehuisvest in het witte gebouw naast de kerk

Om bij de ingang van het kerkje te komen moeten we over het kerkhof lopen



Naast het kerkje een klein maar indrukwekkend kerkhof

Een uitleg krijgen we van een plaatselijke gids

Faichey Monument uit 1707



Na het kerkje bezoeken we de naastgelegen Innerpeffray Library
De bibliotheek en de School in Innerpeffray werden rond 1680 opgericht door David Drummond Lord Madertie. Het was de eerste gratis openbare uitleenbibliotheek van Schotland. Madertie was een lid van de Drummond Family, een van de belangrijkste grootgrondbezitters van het gebied. Het toegankelijk maken van boeken voor 'gewone mensen' middels gratis uitlenen was ongekend in die tijd. Madertie wenste dat ook in de toekomst de bibliotheek en de school aan de gemeenschap ten goede zou blijven komen en gaf dat als opdracht mee aan zijn erfgenamen. Toen in 1739 Robert Hay Drummond het Innerpeffray landgoed erfde, liet hij er een nieuwe bibliotheek bouwen direct naast de kapel. Hierin is tot vandaag de dag nog steeds de bibliotheek gehuisvest. In de bibliotheek is het 'Uitleen Register' misschien wel het meest waardevolle boek. Het is een handgeschreven register waarin alle plaatselijke bewoners die een boek kwamen lenen ingeschreven staan.Vermeld werd ook welk boek geleend werd. Nog steeds komen families van over de hele wereld op bezoek om in het Register op zoek te gaan naar hun voorouders en de door hen geleende boeken die ze daarna ook nog in de bieb zelf in handen kunnen nemen.

In de negentiende eeuw werd het oude schoolgebouw vervangen door een nieuwe school en kwam er een schoolmeestershuis. De leerlingen kwamen uit de omliggende boerderijen en nederzettingen. De  school was nog in gebruik tot 1946.


De boeken staan in kasten maar mogen allemaal ingezien worden

Prachtig geïllustreerde boeken


Oude atlassen met daarin ook kaarten van Nederland

En er was nog meer schriftelijk materiaal over Nederland



De bibliotheek heeft ook een verzameling miniatuurboekjes

Even verder staat het schoolmeestershuis met het schoolgebouwtje van de Innerpeffray School die in gebruik was tot 1947.



Rondom het schoolmeestershuis is een prachtige tuin aangelegd


Het Innerpeffray landgoed ligt in een landelijke omgeving.

Wilt u meer weten over deze bijzondere bibliotheek? Bezoek dan hun website.


Zie ook  de andere berichten over Schotland (alle berichten)
of per deel:
Deel 1: Het hotel, Loch Lomond en Loch Katrine
Deel 2: Het Landschap
Deel 3: The Drovers Inn, al meer dan 300 jaar Schotse gastvrijheid
Deel 4: De plaats Inverary en het Invarary Castle
Deel 5: Oban
Deel 6: St Conan’s Kirk, Church of Scotland
Deel 7: Op weg naar Ben Nevis
Deel 8: De Three sisters of Glen Coe
Deel 9: Innerpeffray Library De eerste uitleenbibliotheek van Schotland
Deel 10: Verrassende historische pareltjes in Blackford




vrijdag 14 augustus 2015

Three Sisters of Glen Coe - Vakantie in Schotland


Eind juni/begin juli heb ik een bezoek gebracht aan Schotland. Het was een eerste kennismaking met het land.

Deel 8: de Three sisters of Glen Coe
Als je de kant van de Ben Nevis op gaat kom je hoogstwaarschijnlijk ook door het dal van Glen Coe. Het is een diep dal dat zeer indrukwekkend is doordat het wordt omringd door steile en ruige bergtoppen.
In Glen Coe ligt de richel Aonach Eagach en drie markante heuvels die men de Three Sisters of Glen Coe noemt (Nederlands: Drie Gezusters van Glen Coe). De drie bergen zijn: Beinn Fhada, Gearr Aonach en de Aonach Dubh, alle drie toppen van Stob Coire nan Lochan. Allemaal uitlopers van Bidean nam Bian (een groot berggebied met 20 km aan berggraten met veel subtoppen).
Langs de weg door het dal is een parkeerplaats waar je goed zicht hebt op de drie heuvels. Gelukkig is er een infopaneel met daarop een uitleg van de toppen want om nu precies te ontdekken welke toppen de 'drie zusters' zijn, is moeilijk. Neemt niet weg dat het een spectaculair uitzicht is. De parkeerplaats is een geliefde plek om een kijkje nemen op het berglandschap. We staan er tussen toeristen uit China die we trouwens op veel meer plekken in Schotland tegenkomen.


Gelukkig is er een infobord

Bij het infobord


Het uitzicht is adembenemend mooi

En volgens mij zijn dit 2 van de 3 zusters

Ook hier zijn veel toeristen uit China...

..die elkaar natuurlijk ook op de foto moeten zetten
En ook als we weer verder rijden zien we vanuit de bus meerdere keren wandelaars. Zoals al geschreven bij het eerdere bericht is deze omgeving zeer geliefd.

En ook passeren we weer vele meren. Het blijft een prachtig gezicht

Zie ook  de andere berichten over Schotland. (alle berichten)
of per deel:
Deel 1: Het hotel, Loch Lomond en Loch Katrine
Deel 2: Het Landschap
Deel 3: The Drovers Inn, al meer dan 300 jaar Schotse gastvrijheid
Deel 4: De plaats Inverary en het Invarary Castle
Deel 5: Oban
Deel 6: St Conan’s Kirk, Church of Scotland
Deel 7: Op weg naar Ben Nevis
Deel 8: De Three sisters of Glen Coe
Deel 9: Innerpeffray Library De eerste uitleenbibliotheek van Schotland
Deel 10: Verrassende historische pareltjes in Blackford





donderdag 13 augustus 2015

Ben Nevis de hoogste berg van Schotland - het Landschap en de uitzichten

Eind juni/begin juli heb ik een bezoek gebracht aan Schotland. Het was een eerste kennismaking met het land.

Deel 7: Op weg naar Ben Nevis

Op één van de dagen wordt een bezoek gebracht aan de hoogste berg van Schotland: de Ben Nevis (het Schotse woord voor berg is ben).
Deze 1344 meter hoge berg ligt in het graafschap Inverness. De weg er naar toe is prachtig. We komen langs de meest mooie en fotogenieke landschappen en kunnen prachtige foto's maken. Dit ondanks het feit dat er voor het grootste gedeelte alleen vanuit de bus gefotografeerd kan worden. Maar het resultaat valt me niet tegen. Oordeel zelf.

(klik op de foto's voor een grotere afbeelding)








De (omgeving van) Ben Nevis is erg geliefd bij wandelaars. Regelmatig zie je dan ook mensen met wandelschoenen en rugzak lopen. Wel iets om jaloers op te zijn als je zelf in de bus zit. Maar wie weet, misschien bij een volgend bezoek aan Schotland dan ook maar zelf op pad.
Ondertussen gaan wij even de bus uit op een bijzondere parkeerplaats. Er staat een leuke snackwagen met daarop een afbeelding van een edelhert. De wagen is zo geplaatst dat je kunt zien dat de foto gemaakt is op die plek. En terwijl aan de voorkant van de wagen de 'locals' hun broodje mét halen staan aan de zijkant de 'toeristen' te popelen om ook met  het hert op de foto te gaan. En dáár maak ik dan weer foto's van.
Maar ook de wilde bloemen aan de rand van de parkeerplek vergeet ik niet.

De snackwagen met daarop een foto die ooit ook op die plek gemaakt is

Gaat er altijd in, zo'n snack

Keuze genoeg

En iedereen wil met het hert op de foto

Als je het goede standpunt inneemt dan....heb je zomaar een vrouw met een gewei op de foto gezet


Bermbloemen
Uiteindelijk aangekomen bij Ben Nevis gaan we met een gondelbaan naar boven. Tot de eerste halte. Daarna kun je eventueel nog met een stoeljeslift verder omhoog, dat doen we naar niet gezien de krappe tijd die we hebben om één en ander te bekijken. Omdat het een mooie zonnige dag is hebben we een goed uitzicht. Om ons heen meerdere mountainbikers die ook met de gondel naar boven gekomen zijn maar met de mountainbike naar beneden gaan. Spectaculair om te zien. Op de berg zie ik ook nog orchideeën staan. En in kleine waterstroompjes springen kikkertjes weg.

Met de gondel naar boven
 
Het is ietwat saai bij de eerste halte
Voor mountainbikers is de Ben Nevis een uitdaging

Uitzicht op het dal

Orchidee

Weer met de gondel naar beneden
En voor dat we het weten is de tijd al weer voorbij en moeten we ons weer melden bij de bus beneden aan de berg. Dus maar snel de gondel weer in om af te dalen.

De Ben Nevis is dan wel niet zo'n hoge berg maar de weersomstandigheden die heersen op de top maken de beklimming verraderlijker dan men zou verwachten. De top bevindt zich gemiddeld 355 dagen per jaar in de wolken. en heeft 4350 mm neerslag. De stad Fort William aan de voet van de berg haalt slechts 2050 mm. De beklimming van Ben Nevis is erg populair; gemiddeld 100.000 mensen per jaar beklimmen hem, waarvan een groot deel onervaren is in het bergwandelen. Ongeveer drie kwart van de beklimmers gebruiken de Pony Track vanuit Glen Nevis. De weersomstandigheden nabij de top en de steile kliffen kostten tussen 1990 en 1995 zeker 13 mensenlevens. Op de top bevindt zich de ruïne van een weerstation, dat van oktober 1883 tot oktober 1904 permanent bemand werd. Notebene: de beklimming diende dus elke dag te gebeuren!!

Ben Nevis (zie rood kruis op de kaart) is 1344 meter hoog en bevindt zich nabij de plaats Fort William

Zie ook de andere berichten over Schotland. (alle berichten)
of per deel:
Deel 1: Het hotel, Loch Lomond en Loch Katrine
Deel 2: Het Landschap
Deel 3: The Drovers Inn, al meer dan 300 jaar Schotse gastvrijheid
Deel 4: De plaats Inverary en het Invarary Castle
Deel 5: Oban
Deel 6: St Conan’s Kirk, Church of Scotland
Deel 7: Op weg naar Ben Nevis
Deel 8: De Three sisters of Glen Coe
Deel 9: Innerpeffray Library De eerste uitleenbibliotheek van Schotland
Deel 10: Verrassende historische pareltjes in Blackford