Blokje om op het Weldam

Ik heb nog wat foto's "liggen" van een blokje om op het landgoed het Weldam, ik liep er enkele weken geleden toen nog net de bladeren aan de bomen zaten.
Het Weldam ligt op een paar minuten van m'n huis dus eigenlijk is het m'n "achtertuin". Een geschikte plek om even een uurtje de benen te strekken.
Op het landgoed is het mogelijk paaltjesroutes te volgen. Ik ken er de weg dus de paaltjes liet ik links liggen om zo mijn eigen wandelrondje te lopen.
Af en toe was het wat lastig het pad te vinden door de vele bladeren die al gevallen waren.
Dus of ik overal op het goede pad gelopen heb?

Ter informatie: het is mogelijk op het landgoed paaltjesroutes te volgen. (variërend van 2 tot 5 km) . Update: De routes en de bewegwijzering zijn in het voorjaar van 2015 'opgeknapt' en zijn nu goed te lopen. En dat is mooi, met name voor diegenen er de weg niet zo goed weten en daarom graag routepaaltjes volgen. Want het Weldam is een mooie plek om op stap te gaan.
Zie voor informatie over startpunt e.d. van deze vernieuwde routes * dit bericht *  op m'n wandelweblog.

Routepaaltjes op Landgoed het Weldam

 

Herfstwandeling op het Weldam

Het pad was door de vele bladeren niet te zien

Bij de toegangspoort naar Het Weldam

Kasteel Weldam

De omgekeerde Umfassungsweg

Ik had bedacht dat ik de Umfassungsweg - een wandeling op het Landgoed Twickel bij Delden - maar eens omgekeerd ging lopen. De goede-kant-op-route ken ik ondertussen uit m'n hoofd dus werd het de hoogste tijd om eens de krange variant te proberen.
Al snel werd duidelijk dat ik tegen de stroom in ging; wandelaars die allemaal netjes de goede kant liepen kwamen me tegemoet.
Maar ook werd duidelijk dat deze wandelaars tegen de zon in moesten kijken. En ik had de zon in m'n rug en die bescheen het pad en landschap voor mij.
Heel gunstig als je foto's wilt maken.

Klik op de foto's voor grotere afbeeldingen.

Goede-kant-op-wandelaars

 

Kijkend richting Twickelerlaan

Bankje langs de Umfassungsweg

Bomengroep op de Deldeneresch

     

  

Boerderij langs de Umfassungsweg

De wandelaars die ik op de Krudopsbrug tegenkwam waren de mening toegedaan dat de Umfassungsweg ook de andere kant op bewegwijzerd moest worden. Dat zou idd een andere kijk op de route geven. "Of ik dat door wou geven aan Twickel" vroegen ze nog. En verder liepen ze, het vlonderpad op. Nog even een groet en een zwaai.

Krudopsbrug over de Twickelervaart

Twickelervaart

 

 

De Twickelervaart, de weilanden met koeien en daarna het bos in. 

De zon was ondertussen achter de wolken verdwenen en het zag er naar uit dat regen niet lang meer uit zou blijven. Het maakte allemaal niet uit want het bleef er even prachtig om in het bos met al die herfstkleuren. De bladeren, de bomen, het water en het madeliefje. Alles vroeg om op de foto gezet te worden.

 

  

Via een doorsteek nam ik een wat kortere route terug naar het startpunt. Zo kon ik nog langs de waterpartijen midden in het bos lopen. 

 

Kinderen vermaakten zich op deze woensdagmiddag prima bij het water.

En ook ik vermaakte me hier al wandelend en fotograferend in deze sprookjeswereld.

Nog snel voordat het écht begon te regenen maakte ik nog een laatste foto van de Twickelervaart om daarna snel weer terug te gaan naar het beginpunt van de route. 

De Umfassungsweg eens  "andersom" gaan lopen is echt een aanrader.

De Umfassungsweg is een wandelroute van 9 km op landgoed Twickel in Delden. 

Meer informatie + kaartje over de route is * hier * te vinden.

Wandeltip: herfstwandeling Vierhouten

Ik wil jullie nogmaals attenderen op een mooie herfstwandeling bij Vierhouten op de Veluwe.
Ben je in de gelegenheid ga dan echt een keer deze wandeling (in de herfst) lopen.
Vorig jaar heb ik m'n ogen uitgekeken in dit gebied.
Hieronder een gedeelte van een eerder geplaatst verslag van de wandeling met aan het eind een link naar het vervolg + de routebeschrijving.



Het is alsof ik in een sprookjeswereld terecht ben gekomen.
Van verbazing ga ik langzamer rijden.
Voor mij zie ik een bos met majestueuze bomen die bladeren dragen met de meest mooie kleuren.
Alsof je je in een prachtige 3D natuurfilm begeeft.
Ik rijd op de weg van Emst naar Vierhouten. Op weg naar het startpunt van een 15 km lange wandeling.
Het is een prachtige herfst dit jaar en nu het blad nog aan de bomen zit willen we de kans grijpen om nog te genieten van deze kleurenpracht.

Als we op pad gaan regent het nog steeds een beetje. Dat maakt niet uit want daardoor is het in het bos des te mysterieuzer.
We zien overal de (verse) sporen van de zwijnen. Bij de huizen tuintjes met schrikdraad. Om zo te proberen de zwijnen uit de tuin te houden.

Na eerst een stuk door het bos te zijn gelopen, komen we bij de Elspeetsche Heide. Tot 1995 was dit in gebruik als militair terrein. Als je dit gebied in Google maps bekijkt is nog duidelijk te zien hoe de

tank-paden liepen. Maar de natuur gaat nu zijn weg en legt weer beslag op het gebied.

Grotere kaart weergeven

De paden waar we ondertussen op lopen moeten we delen met ruiters en mountainbikers. Dat loopt wat moeilijk vanwege het rulle zand. Mijn knie gaat protesteren. Gelukkig is de omgeving meer dan prachtig. Zodat daar de aandacht op gevestigd kan worden.

De paadjes worden smaller. "Eenmanspaadjes", zo noemt de maakster van de route ze.
Het miezeren houdt nu ook op en een waterig zonnetje breekt door.

De Liesberg wordt beklommen.

Lees hier verder...* klik *.