In m’n tuin achter het huis zijn meerdere merels te vinden. Vaak hebben de mannetjes onenigheid over het voedsel dat er ligt en jagen ze elkaar weg.
Een tijd terug viel me al op dat er 1 merel was die er wat ‘slordig’ uitzag; er staken meerdere veren uit z’n verenpak. Hij werd dan ook veel weggejaagd door z’n soortgenoten en dat ging niet altijd even zachtzinnig.
De laatste weken zitten de merels weer vaker in de tuin en ook de merel met de ‘slordige’ veren was er weer. Alleen hij zag er nu wel heel erg woest uit. En nog steeds wordt hij weggejaagd door soortgenoten. Maar hij laat zich niet kennen en pikt - als de anderen met elkaar aan het bakkeleien zijn - veelvuldig z’n broodkruimels mee.
Toen ik onlangs iemand vertelde over deze woeste merel’ opperde hij dat het hier waarschijnlijk schrikrui betrof. Of dat echt zo is weet ik niet. Op één of andere manier lijkt het alsof deze merel geen nieuwe veren krijgt en niet echt aan de rui is.
Ook vanochtend zat die d'r weer al wachtend op broodkruimels.
Een bijzonder geval, dat is het.