WELKOM OP WEBLOG 'WANDEL KIJK EN KIEK'
Het weblog met aandacht voor fotograferen, wandelen én fietsen

Op het weblog 'Wandel Kijk en Kiek' wil ik - Truus Wijnen - mijn passie voor wandelen, fietsen en fotografie graag met u delen.
Twente, het grensgebied met Duitsland maar ook de Achterhoek zijn de streken waar ik veel op pad ben. Was het in eerste instantie met name wandelend, de laatste tijd ben ik ook regelmatig fietsend de omgeving aan het verkennen. Altijd gaat een fototoestel mee. Vrijwel alle foto's die op dit weblog staan zijn dan ook tijdens één van die tochten gemaakt.
Ik organiseer regelmatig wandelingen. Doorgaans in het oosten van het land. Heeft u ook zin om een keer mee te gaan dan bent u van harte welkom! Wandeldata alsmede nadere informatie over de wandelingen zijn *hier* te vinden.
Dit Weblog Wandel Kijk en Kiek bestaat al jaren en door de jaren heen zijn er vele berichten op geplaatst. Om het overzichtelijk te houden is er voor al mijn wandelingen nu een eigen weblog: Wandelweblog 'Over Wandelen Gesproken'.
Hier zijn tientallen routes te vinden en worden regelmatig nieuwe wandelreportages en -routes bijgeplaatst.

De aandacht op dit weblog zal steeds meer verschuiven naar het fietsen maar blijft als hoofdthema het fotograferen houden. Eén en ander in de vorm van zowel (natuur-)foto's, fotoreportages of fotoseries, met als voorbeelden:
Maandag Wasdag
Op een Bankje
De Postbode van..


De foto's en artikelen op deze site hebben het Copyright Truus Wijnen. Wilt u info over de foto's/artikelen of ze ergens voor gebruiken, neem dan svp contact met mij op.


donderdag 12 maart 2015

'Woeste merel'

In m’n tuin achter het huis zijn meerdere merels te vinden. Vaak hebben de mannetjes onenigheid over het voedsel dat er ligt en jagen ze elkaar weg.
Een tijd terug viel me al op dat er 1 merel was die er wat ‘slordig’ uitzag; er staken meerdere veren uit z’n verenpak. Hij werd dan ook veel weggejaagd door z’n soortgenoten en dat ging niet altijd even zachtzinnig.
De laatste weken zitten de merels weer vaker in de tuin en ook de merel met de ‘slordige’ veren was er weer. Alleen hij zag er nu wel heel erg woest uit. En nog steeds wordt hij weggejaagd door soortgenoten. Maar hij laat zich niet kennen en pikt - als de anderen met elkaar aan het bakkeleien zijn - veelvuldig z’n broodkruimels mee.
Toen ik onlangs iemand vertelde over deze woeste merel’ opperde hij dat het hier waarschijnlijk schrikrui betrof. Of dat echt zo is weet ik niet. Op één of andere manier lijkt het alsof deze merel geen nieuwe veren krijgt en niet echt aan de rui is.

Ook vanochtend zat die d'r weer al wachtend op broodkruimels.
Een bijzonder geval, dat is het.







Geen opmerkingen:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...