WELKOM OP WEBLOG 'WANDEL KIJK EN KIEK'
Het weblog met aandacht voor fotograferen, wandelen én fietsen

Op het weblog 'Wandel Kijk en Kiek' wil ik - Truus Wijnen - mijn passie voor wandelen, fietsen en fotografie graag met u delen.
Twente, het grensgebied met Duitsland maar ook de Achterhoek zijn de streken waar ik veel op pad ben. Was het in eerste instantie met name wandelend, de laatste tijd ben ik ook regelmatig fietsend de omgeving aan het verkennen. Altijd gaat een fototoestel mee. Vrijwel alle foto's die op dit weblog staan zijn dan ook tijdens één van die tochten gemaakt.
Ik organiseer regelmatig wandelingen. Doorgaans in het oosten van het land. Heeft u ook zin om een keer mee te gaan dan bent u van harte welkom! Wandeldata alsmede nadere informatie over de wandelingen zijn *hier* te vinden.
Dit Weblog Wandel Kijk en Kiek bestaat al jaren en door de jaren heen zijn er vele berichten op geplaatst. Om het overzichtelijk te houden is er voor al mijn wandelingen nu een eigen weblog: Wandelweblog 'Over Wandelen Gesproken'.
Hier zijn tientallen routes te vinden en worden regelmatig nieuwe wandelreportages en -routes bijgeplaatst.

De aandacht op dit weblog zal steeds meer verschuiven naar het fietsen maar blijft als hoofdthema het fotograferen houden. Eén en ander in de vorm van zowel (natuur-)foto's, fotoreportages of fotoseries, met als voorbeelden:
Maandag Wasdag
Op een Bankje
De Postbode van..


De foto's en artikelen op deze site hebben het Copyright Truus Wijnen. Wilt u info over de foto's/artikelen of ze ergens voor gebruiken, neem dan svp contact met mij op.


donderdag 22 januari 2015

Langs het wandelpad..

Je komt vreemde dingen tegen als je aan de wandel bent.
Dingen waarvan je je afvraagt hoe mensen er toe komen om zoiets in de tuin of langs de weg te zetten. Soms ook situaties die er op een 'natuurlijke' manier gekomen zijn. Omdat bv iets zo gegroeid is.
Het zijn in ieder geval voor mij altijd weer verrassende ontmoetingen.
Onlangs was ik in Zuid Limburg en langs de route stond eerst al een 'stilleven' op een paal. Lekker midden in het mosgedeelte was een beeldje geplaatst en ook zag ik een schelp. De meeste mensen zagen het niet en liepen er voorbij.
Op een half uur wandeltijd van die plek trof ik weer iets bijzonders. Aan de rand van het bos stond vrouwtje Helle te glimlachen. Er stond een bordje bij met het vriendelijke verzoek haar te laten staan.


 


 


 


Geen opmerkingen:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...