WELKOM OP WEBLOG 'WANDEL KIJK EN KIEK'
Het weblog met aandacht voor fotograferen, wandelen én fietsen

Op het weblog 'Wandel Kijk en Kiek' wil ik - Truus Wijnen - mijn passie voor wandelen, fietsen en fotografie graag met u delen.
Twente maar ook de Achterhoek zijn de streken waar ik veel op pad ben. Was het in eerste instantie met name wandelend, de laatste tijd ben ik ook regelmatig fietsend de omgeving aan het verkennen. Altijd gaat een fototoestel mee. Afwisselend de spiegelreflex- dan weer de compactcamera. De meeste foto's die hier geplaatst zijn dan ook tijdens één van die tochten gemaakt.
Ik organiseer regelmatig (foto-)wandelingen. Doorgaans in het oosten van het land. Heeft u ook zin om een keer mee te gaan dan bent u van harte welkom! Wandeldata alsmede nadere informatie over de diverse wandelingen zijn *hier* te vinden.
Weblog Wandel Kijk en Kiek bestaat al jaren en door de jaren heen zijn er vele berichten op geplaatst. Om het overzichtelijk te houden is er voor al mijn wandelingen nu een eigen weblog. Op dit Wandelweblog 'Over Wandelen Gesproken' zijn tientallen routes te vinden en regelmatig worden hier nieuwe wandelreportages en -routes bijgeplaatst.

De aandacht op dit weblog zal steeds meer verschuiven naar het fietsen maar blijft als hoofdthema het fotograferen houden. Eén en ander in de vorm van zowel (natuur-)foto's, fotoreportages of fotoseries, met als voorbeelden:
Maandag Wasdag
Op een Bankje
De Postbode van..


De foto's en artikelen op deze site hebben het Copyright Truus Wijnen. Wilt u info over de foto's/artikelen of ze ergens voor gebruiken, neem dan svp contact met mij op.


maandag 17 maart 2014

Maandag Wasdag

Fotoserie van wasjes.

Maandag Wasdag 185: Wasdag in Beuningen


Wasdag in Beuningen Twente

Ook de andere 184 wasjes zien? Klik dan * hier *

Deze foto is ook geplaatst op het Weblog Maandag Wasdag.

zondag 16 maart 2014

Maandag Wasdag in de Telegraaf

Enkele weken geleden stond ik in de zaterdageditie van de Telegraaf.
Het ging over de fotoserie van wasjes die op mijn weblogs Wandel Kijk en Kiek en Maandag Wasdag staat.
Ik had op de vraag van Emile Bode, die in zijn rubriek in de krant vroeg of er nog tradities bestaan zoals wassen op maandag,  gereageerd met het antwoord dat ik dan wel niet letterlijk op maandag wasdag heb maar wel figuurlijk. En dan in de vorm van mijn maandag wasdag fotoserie.
Prompt werd ik door hem gebeld en een tijdje later stond ik met foto en al in zijn rubriek in de zaterdagkrant.



Emile heeft er een mooi verhaal van gemaakt met af en toe wat eigen interpretaties bv "gluren of de was kraakhelder is". Wees gerust, dat doe ik echt niet.
Op het artikel kwamen leuke reacties en zo werd ik oa gebeld door Vara/BNN ivm een eventueel verschijning in één of ander tv programma.
Ook ontving ik ook foto's van wasjes die door anderen gespot waren.
Zo stuurde Greet Warmerdam 2 foto's van wasgoed in Broek in Waterland.



Van Rob Wolfs ontving ik een foto van een wasje bij een boerderij in de omgeving van Beekvliet.


En Margo Grootveld stuurde prachtige foto's van kleurrijke wasjes in India.





Met enige regelmaat worden foto's van wasjes naar mij opgestuurd. Zo had ik ook al eens een foto van Klaske de Jong ontvangen. Zij had aan de Krommeniedijk dit mooie wasje gezien.


Dank voor het opsturen van de foto's.
Wasjes blijven de moeite waard om op de foto gezet te worden.
Voorlopig blijf ik er nog wel even mee doorgaan.




woensdag 12 maart 2014

Wandelen bij Beuningen Twente

Start- en eindpunt:  Informatiebord van het Wandelnetwerk Twente
Adres: Beuningerstraat 71 7588 RG Beuningen
Horeca: Bij de start: café rest Sterrebos
Routebeschrijving en kaartje: routes volgen via gekleurde paaltjes van het Wandelnetwerk
Lengte van de routes: 5, 9 of 12 km
Kaart: zie aan het eind van dit bericht


 ~~~~~~


Ik had het al meermalen gedacht als ik weer eens in Beuningen was "Ik wil die route van het Wandelnetwerk Twente eens gaan lopen". Afgelopen vrijdag was het dan zover. De weerman had een prachtige lentedag beloofd met vooral in de middag zon, dus een prima moment om op pad te gaan.
Midden in Beuningen heb je café restaurant 't Sterrebos. En bij dat café beginnen de wandelingen.
Op een informatiebord voor het café kun je de routes vinden. Op het moment dat ik er ben (maart '14) is het bord net even weg. "Er komt binnenkort een nieuw informatiebord" verteld de kastelein als ik in het café er naar vraag en meteen van de gelegenheid gebruik maak er een kopje koffie te nuttigen.
Gelukkig had ik thuis al één en ander opgezocht over de routes die er lopen en zo wist ik dat de:
gele pijltjesroute 5,6 km en de blauwe 9 km lang was.
Ook had ik gezien dat je bij keuzepuntpaaltje L72 via een verbindingsstuk een doorsteek kunt maken van de gele naar een groene route om zo een: wandeling van zo'n 12 km  te krijgen  (zie kaart aan eind van dit bericht). Zo'n verbindstuk wordt op de palen aangegeven met een grijze pijl.
Het was nu alleen nog maar een kwestie van pijlen volgen. Lekker makkelijk.
Ondertussen is ook mijn wandelgenoot gearriveerd en gaan we op pad. We volgen netjes de gele pijltjes en lopen al vrij snel langs de Dinkel. Regelmatig kijken we ook even achterom; het is verrassend om dit prachtige, zich door het landschap kronkelde riviertje ook eens vanaf de andere kant te bekijken. Meteen bedenken we dat het zeker de moeite waard is om ook in de zomer nog eens de plek te gaan bezoeken want wat zal het mooi zijn als de bladeren aan de bomen zitten.


Keuzepunt K98. Start van de routes in Beuningen.

Langs de Dinkel.



Ter hoogte van de Beuningerveldweg nemen we afscheid van de Dinkel en slaan we rechtsaf. Al vrij snel zien we ook het routepaaltje van knooppunt L72. Hier gaan we linksaf om het verbindingsstukje (grijze pijl) naar de groene route te lopen. Het blijkt een verrassend mooi wandelgedeelte te zijn dat o.a. over een erf van een boerderij gaat.


Keuzepunt L72.









Op de Beverborgsweg volgt de aansluiting met de groene route. De groene pijltjes gaan rechtsaf.
Het gedeelte wat volgt gaat grotendeels over verharde weggetjes. In het begin is dat nog geen probleem maar eenmaal aangekomen op de Lutterzandweg, waar we linksaf gaan, is het niet meer zo leuk. Niet dat de omgeving niet mooi is, in tegendeel zelfs, maar het is een drukke weg. Zelfs op een doordeweekse middag. En zomers is het helemaal erg.
Nee, op deze weg lopen is geen pretje.
We proberen zelf een pad te zoeken om de weg te mijden. Helaas lukt dat niet en zijn we genoodzaakt 2,5 km langs de drukke weg te lopen.




Gelukkig hebben we halverwege wel een leuke onderbreking als we een mooie oude schuur zien en er even stoppen om een foto te maken.
Op het bordje aan het hek zien we dat we voor Erve Beverborg staan. Op hetzelfde moment stopt er een auto; de bestuurder vraagt of hij ons kan helpen. Het blijkt Dhr. Scholten te zijn die alles weet te vertellen over erve Beverborg en het landgoed Meuleman. Hij biedt ons aan een kijkje te nemen in de schuur die je kunt huren voor verschillende activiteiten. Zo kan er bv getrouwd worden.
Even later staan we binnen.
Achter de schuur stroomt de Dinkel. Huur je dus de locatie dan heb je de meer dan prachtige omgeving er bij.
Dhr Scholten geeft, als we weer teruglopen naar de weg, nog diverse wandeltips. Zo moeten we ook echt eens bij de heideveldjes op het landgoed Meuleman gaan kijken. Hij wijst naar de overkant.
"Welkom op het Meuleman" zegt hij.
We knopen het in onze oren en vervolgen toch eerst maar onze eigen route die gelukkig na het passeren van het Omleidingskanaal al snel een rustiger wegje richting 't Meuleman op gaat. We passeren weer de Dinkel en zijn onder de indruk van de bosrijke omgeving.


Erve Beverborg.




Welkom op het Meuleman.

Ondertussen zijn we weer aangekomen bij het punt waar we het verbindingsstukje verlaten hebben. We slaan rechtsaf richting onze gele beginroute.
Het laatste gedeelte van deze route gaat door opener gebied.
We komen langs grote oude boerderijen. Hoe lang zal het nog duren voordat ze afgebroken worden.
En de oude schuurtjes die er bij staan. Sommige staan op het punt van instorten. Aan de Paandersdijk staan groene schuurtjes die ooit eens (is mij verteld) als kippenhok dienst deden.


Langs de Paandersdijk.




We zijn dan al bijna weer aangekomen in Beuningen. We bewonderen nog even de "Dikke Boom".
Via een betonnen pad lopen we Beuningen binnen. Diverse fiets-zandpaadjes hebben de laatste tijd een "kwaliteitsimpuls" gekregen en zijn omgetoverd in betonpaden. Ongetwijfeld erg praktisch maar deze uitvoering in de vorm van beton vinden we niet erg geslaagd.




Raam v school in Beuningen.
Als we in Beuningen bij het eindpunt van de route zijn aangekomen praten we nog even na over de wandeling en trekken beiden de conclusie dat:
- we ( met name het eerste gedeelte van ) de gele route bijzonder mooi vinden. Als het blad aan de bomen zit gaan we deze wandeling zeer zeker nog een keer lopen.
- we blij verrast zijn over het verbindingsstukje naar de groene route
- we het jammer vinden dat in de groene route veel verharde gedeeltes zitten en dat we tevens de drukke Lutterzandweg niet prettig vinden om te bewandelen. Het lijkt ons geschikter om deze omgeving al fietsend te gaan verkennen. En ook dat gaan we wat later in het seizoen zeker doen.
- we binnenkort weer op pad te gaan om ook andere paden te verkennen. We dat dan al fietsend gaan doen en het dan ook mooi weer moet zijn. Want dan kunnen we na de inspanningen lekker een cooling-down doen op het terras of in de tuin van  café restaurant 't Sterrebos.

Update: ondertussen is ook fietsend deze omgeving verkend. Een verslag van de 35 km lange fietstocht kunt u * hier *  lezen.

Overzicht van de wandelroutes. Wij hebben de gele en de route rechtsonder gelopen.

dinsdag 11 maart 2014

Langs de Wildbaanweg en Houtkampweg

Onlangs was ik weer eens in het Nationale Park De Hoge Veluwe.
Als ik er naar toe ga parkeer ik meestal de auto bij één van de ingangen om dan vervolgens al lopend of fietsend het park te gaan verkennen.
Echter deze keer was ik met de auto het park ingereden omdat ik een afspraak had bij het bezoekerscentrum. Na de afspraak, aan het eind van de middag, heb ik meteen van de gelegenheid gebruik gemaakt om eens over de Wildbaanweg te rijden. Dat is de weg die voor het Kröller-Müllermuseum langs loopt richting Schaarsbergen en vrijwel alleen gebruikt wordt door auto's.
Ik trof het omdat ondertussen ook de zon was gaan schijnen. Het maakte dat het landschap er prachtig uitzag. Meerdere keren heb ik de auto aan de kant gezet om foto's te maken.
Het waaide behoorlijk en de wind was koud. Dus het was elke keer snel de auto uit en weer in.
Ook had ik niet de juiste lenzen bij me. Op één plek aan de weg heb je namelijk grote kans edelherten te zien. Niet dat ik dat wist maar er stond een auto waar een supergrote telelens uitstak. En toen ik even naar links keek snapte ik ook waarom; een grote groep edelherten was goed te zien vanaf dat punt. Met mijn 105 mm lens heb ik toch geprobeerd er een foto van te maken.
Verrassend mooi vond ik ook de zandduinen. Samen met het prachtige licht was het een mooi geheel.
Via de Houtkampweg ben ik uiteindelijk weer richting Hoenderloo gereden en net voor ik het park verliet volgde nog een verrassing. En ook daar werd ik op geattendeerd door een grote lens uit een autoraam. Vanaf de weg was ook nu weer een groep edelherten te zien. Deze keer stonden ze een stuk dichterbij zodat ook ik er een redelijk geslaagde foto van kon maken.
Daarna was het zaak me snel naar de uitgang te begeven want in de wintermaanden gaat het park om 18.00 uur dicht.
Hieronder enkele foto's die ik gemaakt heb langs de Wildbaanweg en de Houtkampweg.


Langs de Wildbaanweg.









Tussen de bomen zijn de edelherten te zien. Klik op de foto voor een grotere afbeelding.



Zandverstuiving langs de Wildbaanweg.



Weerspiegeling in dak van de auto.



Edelherten gezien vanaf de Houtkampweg.



 



zaterdag 1 maart 2014

Begin van de meteorologische lente






Vandaag is de meteorologische lente begonnen.
De astronomische lente begint vrijwel ieder jaar op 20 maart.
Bij het begin van de sterrenkundige lente staat de zon precies boven de evenaar.
De astronomische seizoensindeling is gebaseerd op de positie van de aarde ten opzichte van de zon,
de meteorologische heeft als uitgangspunt dat ieder seizoen drie complete kalendermaanden telt.
Door het warmere weer van de laatste jaren begint het groeiseizoen, de lente in de natuur, tegenwoordig eerder.
bron: website KNMI.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...