WELKOM OP WEBLOG 'WANDEL KIJK EN KIEK'
Het weblog met aandacht voor fotograferen, wandelen én fietsen

Op het weblog 'Wandel Kijk en Kiek' wil ik - Truus Wijnen - mijn passie voor wandelen, fietsen en fotografie graag met u delen.
Twente, het grensgebied met Duitsland maar ook de Achterhoek zijn de streken waar ik veel op pad ben. Was het in eerste instantie met name wandelend, de laatste tijd ben ik ook regelmatig fietsend de omgeving aan het verkennen. Altijd gaat een fototoestel mee. Vrijwel alle foto's die op dit weblog staan zijn dan ook tijdens één van die tochten gemaakt.
Ik organiseer regelmatig wandelingen. Doorgaans in het oosten van het land. Heeft u ook zin om een keer mee te gaan dan bent u van harte welkom! Wandeldata alsmede nadere informatie over de wandelingen zijn *hier* te vinden.
Dit Weblog Wandel Kijk en Kiek bestaat al jaren en door de jaren heen zijn er vele berichten op geplaatst. Om het overzichtelijk te houden is er voor al mijn wandelingen nu een eigen weblog: Wandelweblog 'Over Wandelen Gesproken'.
Hier zijn tientallen routes te vinden en worden regelmatig nieuwe wandelreportages en -routes bijgeplaatst.

De aandacht op dit weblog zal steeds meer verschuiven naar het fietsen maar blijft als hoofdthema het fotograferen houden. Eén en ander in de vorm van zowel (natuur-)foto's, fotoreportages of fotoseries, met als voorbeelden:
Maandag Wasdag
Op een Bankje
De Postbode van..


De foto's en artikelen op deze site hebben het Copyright Truus Wijnen. Wilt u info over de foto's/artikelen of ze ergens voor gebruiken, neem dan svp contact met mij op.


vrijdag 28 juni 2013

Wandeling Losser. Op de grens van Nederland en Duitsland.

Wandeling Losser: op de grens van Nederland en Duitsland. 10 km


“In juli en augustus zijn we weer dagelijks geopend” lees ik op Twitter.
Het is een tweet-bericht van Hof Aarnink. Een restaurant in het buitengebied van Losser precies op de grens met Duitsland.
De laatste tijd ben ik er diverse keren – in de buurt – geweest. Op pad voor één van mijn routes die in mijn Wandelgids: Twintig Twentse Tochten komt.
Hof Aarnink wordt het startpunt van 1 van de wandelingen. Een wandelroute die langs verrassende plekken en natuurgebieden gaat in zowel Nederland als Duitsland. Je krijgt de mogelijkheid om te kiezen uit verschillende routelengtes. Zo kun je een wandeling van 10, 18 of 25! Km maken. Maak je borst maar nat.
De 10 km variant zet ik nu alvast “online” . Op de route-uitbreidingen van 18 en/of 25 km zal nog even gewacht moeten worden. Die komen te staan in eerder genoemde Wandelgids die dit najaar op de markt komt en uitgebracht zal  worden door Uitgeverij Gegarandeerd Onregelmatig.
De teksten die hier – op mijn weblog – bij de route zijn geplaatst kunnen afwijken van de defintieve tekst in de wandelgids.

In Juli en augustus is Hof Aarnink dagelijks geopend…..mooier kun je het niet hebben. Op pad dus voor de wandeling.

De routebeschrijving en het kaartje van de 10 km lange wandelroute zijn hier te downloaden.



Klik op de foto's voor grotere afbeeldingen

Als je bij Hof Aarnink vertrekt passeer je al vrij snel de Dinkel.
Een infobord verteld over deze bijzondere rivier die al meanderend door het gebied rondom Losser loopt.




Over kleine landweggetjes loop je vervolgens naar het bosgebied Zandbergen. Een uitzichttoren geeft je de mogelijkheid om de omgeving in ogenschouw te nemen. De grote waterplas zal opvallen. Het is de Oelemars; een grote zandwinput waar nog steeds zand wordt gewonnen. Ondertussen is het  een tot 15 meter diepte uitgegraven plas.
Het gebied rondom de Oelemars is van oorsprong vooral een moeras- en heidegebied. De naam Oelemars betekent 'moeras waarin uilen voorkomen'.
Ondertussen is de Oelemars een begrip bij vogelaars. Er is een grote rijkdom aan water- en oevervogels en regelmatig worden er bijzondere waarnemingen gedaan.
Een zeer actieve vogelwerkgroep houdt middels een website iedereen op de hoogte van e.e.a..
Aan de Oelemars staat een vogelkijkhut.








Na de Oelemars steek je de grens over. Net voor de grens staat een bankje. Een grastapijtje zorgt voor de nodige aankleding. Er is zelfs een oplaadpunt. En die is heel bijzonder. Als je ter plekke bent moet je maar eens goed naar e.e.a. kijken.
Er wordt in ieder geval veel gediscussieerd. Door jonge ouderen. Die keren dat ik er voorbij kwam was er geen mens te bekennen. De discussie was blijkbaar gesloten.



Na het passeren van de grenssteen loop je Duitsland binnen. Het pad door het bos brengt je uiteindelijk in de buurt van het Franciscanenklooster in de buurtschap Bardel. In de gebouwen zit ook een school; een gymnasium. Het is de moeite waard een kijkje te nemen in de kloosterkerk. Het klooster kun je – via de trappen aan de voorzijde van het gebouw – in lopen. De kloosterkerk is vrij toegankelijk.
Verder is er ook een kloostertuin en zelfs een postzegelmuseum. Je kunt er alles over lezen in de Nederlandstalige brochure die in de hal van het klooster te koop is. Er staat ook een wandeling in beschreven waarbij je langs de bijzonderheden van het klooster komt.
Het kost een euro. Dus daar kun je je geen buil aan vallen.





Ondertussen gaat de route verder over de klinkerweg. Bijzonder zijn de electriciteitspalen die nog overal te zien zijn. Via een klein pad gaat het verder. Er volgen weer kleine landweggetjes.
Ook daar de houten electriciteitspalen. Maar ook prachtige akkers die doen denken aan vroeger.





Het laatste gedeelte van de wandeling gaat door bosgebied. Het is een trefpunt van vele routes. Zo gaan bv de Handelsweg maar ook diverse fietsroutes hier langs.
Aan het begin van het bos staat een grote houten hut. Een ideale plek om even uit te rusten of zoals ik zag te lunch-barbecueën. En dan kan het gezellig worden. Want geheid dat je uitgenodigd wordt om mee te doen. En och, 1 borreltje kan geen kwaad toch?
Het lopen gaat daarna vast en zeker een stuk beter







Het laatste gedeelte van de wandelroute brengt nog een verrassing met zich mee.
Want verscholen tussen de bossen zie je ineens waterplassen tevoorschijn komen. Op enkele plekken zelfs met kleine strandjes.
Niet dat je er mag zwemmen. Nee, dat is zelfs gevaarlijk. Maar zo zittend aan de rand van het water met voor je het kabbelende water dat is toch genieten.
Het zijn ook zandafgravingen evenals de elders in dit gebied. Dat er hier veel gegraven wordt is niet zo gek. Er bevindt zich nl  tot op flinke diepte zeer bruikbaar zand.Het Dinkeldal staat er bekend om.
Het water waarmee de afgravingen zich gevuld hebben is kwelwater dat afwatert op de Dinkel.
Het water is van goede kwaliteit.





Zo heel geleidelijk aan ben je dan weer gearriveerd bij het startpunt van de wandeling.
Wil je nog even in Duitsland blijven neem dan plaats op het terras want eenmaal voorbij die plek loop je langs de grenssteen die rechts van de weg onder een boom staat en wandel je weer Nederland in.






Ter informatie: bij langdurige heftige regenval wil de Dinkel nog wel eens buiten haar oevers treden.
Bepaalde delen van deze wandeling zijn dan moeilijk of niet begaanbaar. Zoals bij het gebied Zandbergen. Het is zaak dit goed in de gaten te houden.



2 opmerkingen:

Els zei

Wij hebben wel gefietst in die omgeving. Hartstikke mooi daar.

Klaske zei

Dag Truus

Mooie route komt me bekend voor. Klooster Bardel ben ik geweest. Weet alleen neit meer met welke route het was.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...