WELKOM OP WEBLOG 'WANDEL KIJK EN KIEK'
Het weblog met aandacht voor fotograferen, wandelen én fietsen

Op het weblog 'Wandel Kijk en Kiek' wil ik - Truus Wijnen - mijn passie voor wandelen, fietsen en fotografie graag met u delen.
Twente maar ook de Achterhoek zijn de streken waar ik veel op pad ben. Was het in eerste instantie met name wandelend, de laatste tijd ben ik ook regelmatig fietsend de omgeving aan het verkennen. Altijd gaat een fototoestel mee. Afwisselend de spiegelreflex- dan weer de compactcamera. De meeste foto's die hier geplaatst zijn dan ook tijdens één van die tochten gemaakt.
Ik organiseer regelmatig (foto-)wandelingen. Doorgaans in het oosten van het land. Heeft u ook zin om een keer mee te gaan dan bent u van harte welkom! Wandeldata alsmede nadere informatie over de diverse wandelingen zijn *hier* te vinden.
Weblog Wandel Kijk en Kiek bestaat al jaren en door de jaren heen zijn er vele berichten op geplaatst. Om het overzichtelijk te houden is er voor al mijn wandelingen nu een eigen weblog. Op dit Wandelweblog 'Over Wandelen Gesproken' zijn tientallen routes te vinden en regelmatig worden hier nieuwe wandelreportages en -routes bijgeplaatst.

De aandacht op dit weblog zal steeds meer verschuiven naar het fietsen maar blijft als hoofdthema het fotograferen houden. Eén en ander in de vorm van zowel (natuur-)foto's, fotoreportages of fotoseries, met als voorbeelden:
Maandag Wasdag
Op een Bankje
De Postbode van..


De foto's en artikelen op deze site hebben het Copyright Truus Wijnen. Wilt u info over de foto's/artikelen of ze ergens voor gebruiken, neem dan svp contact met mij op.


vrijdag 28 juni 2013

Wandeling Losser. Op de grens van Nederland en Duitsland.

Wandeling Losser: op de grens van Nederland en Duitsland. 10 km


“In juli en augustus zijn we weer dagelijks geopend” lees ik op Twitter.
Het is een tweet-bericht van Hof Aarnink. Een restaurant in het buitengebied van Losser precies op de grens met Duitsland.
De laatste tijd ben ik er diverse keren – in de buurt – geweest. Op pad voor één van mijn routes die in mijn Wandelgids: Twintig Twentse Tochten komt.
Hof Aarnink wordt het startpunt van 1 van de wandelingen. Een wandelroute die langs verrassende plekken en natuurgebieden gaat in zowel Nederland als Duitsland. Je krijgt de mogelijkheid om te kiezen uit verschillende routelengtes. Zo kun je een wandeling van 10, 18 of 25! Km maken. Maak je borst maar nat.
De 10 km variant zet ik nu alvast “online” . Op de route-uitbreidingen van 18 en/of 25 km zal nog even gewacht moeten worden. Die komen te staan in eerder genoemde Wandelgids die dit najaar op de markt komt en uitgebracht zal  worden door Uitgeverij Gegarandeerd Onregelmatig.
De teksten die hier – op mijn weblog – bij de route zijn geplaatst kunnen afwijken van de defintieve tekst in de wandelgids.

In Juli en augustus is Hof Aarnink dagelijks geopend…..mooier kun je het niet hebben. Op pad dus voor de wandeling.

De routebeschrijving en het kaartje van de 10 km lange wandelroute zijn hier te downloaden.



Klik op de foto's voor grotere afbeeldingen

Als je bij Hof Aarnink vertrekt passeer je al vrij snel de Dinkel.
Een infobord verteld over deze bijzondere rivier die al meanderend door het gebied rondom Losser loopt.




Over kleine landweggetjes loop je vervolgens naar het bosgebied Zandbergen. Een uitzichttoren geeft je de mogelijkheid om de omgeving in ogenschouw te nemen. De grote waterplas zal opvallen. Het is de Oelemars; een grote zandwinput waar nog steeds zand wordt gewonnen. Ondertussen is het  een tot 15 meter diepte uitgegraven plas.
Het gebied rondom de Oelemars is van oorsprong vooral een moeras- en heidegebied. De naam Oelemars betekent 'moeras waarin uilen voorkomen'.
Ondertussen is de Oelemars een begrip bij vogelaars. Er is een grote rijkdom aan water- en oevervogels en regelmatig worden er bijzondere waarnemingen gedaan.
Een zeer actieve vogelwerkgroep houdt middels een website iedereen op de hoogte van e.e.a..
Aan de Oelemars staat een vogelkijkhut.








Na de Oelemars steek je de grens over. Net voor de grens staat een bankje. Een grastapijtje zorgt voor de nodige aankleding. Er is zelfs een oplaadpunt. En die is heel bijzonder. Als je ter plekke bent moet je maar eens goed naar e.e.a. kijken.
Er wordt in ieder geval veel gediscussieerd. Door jonge ouderen. Die keren dat ik er voorbij kwam was er geen mens te bekennen. De discussie was blijkbaar gesloten.



Na het passeren van de grenssteen loop je Duitsland binnen. Het pad door het bos brengt je uiteindelijk in de buurt van het Franciscanenklooster in de buurtschap Bardel. In de gebouwen zit ook een school; een gymnasium. Het is de moeite waard een kijkje te nemen in de kloosterkerk. Het klooster kun je – via de trappen aan de voorzijde van het gebouw – in lopen. De kloosterkerk is vrij toegankelijk.
Verder is er ook een kloostertuin en zelfs een postzegelmuseum. Je kunt er alles over lezen in de Nederlandstalige brochure die in de hal van het klooster te koop is. Er staat ook een wandeling in beschreven waarbij je langs de bijzonderheden van het klooster komt.
Het kost een euro. Dus daar kun je je geen buil aan vallen.





Ondertussen gaat de route verder over de klinkerweg. Bijzonder zijn de electriciteitspalen die nog overal te zien zijn. Via een klein pad gaat het verder. Er volgen weer kleine landweggetjes.
Ook daar de houten electriciteitspalen. Maar ook prachtige akkers die doen denken aan vroeger.





Het laatste gedeelte van de wandeling gaat door bosgebied. Het is een trefpunt van vele routes. Zo gaan bv de Handelsweg maar ook diverse fietsroutes hier langs.
Aan het begin van het bos staat een grote houten hut. Een ideale plek om even uit te rusten of zoals ik zag te lunch-barbecueën. En dan kan het gezellig worden. Want geheid dat je uitgenodigd wordt om mee te doen. En och, 1 borreltje kan geen kwaad toch?
Het lopen gaat daarna vast en zeker een stuk beter







Het laatste gedeelte van de wandelroute brengt nog een verrassing met zich mee.
Want verscholen tussen de bossen zie je ineens waterplassen tevoorschijn komen. Op enkele plekken zelfs met kleine strandjes.
Niet dat je er mag zwemmen. Nee, dat is zelfs gevaarlijk. Maar zo zittend aan de rand van het water met voor je het kabbelende water dat is toch genieten.
Het zijn ook zandafgravingen evenals de elders in dit gebied. Dat er hier veel gegraven wordt is niet zo gek. Er bevindt zich nl  tot op flinke diepte zeer bruikbaar zand.Het Dinkeldal staat er bekend om.
Het water waarmee de afgravingen zich gevuld hebben is kwelwater dat afwatert op de Dinkel.
Het water is van goede kwaliteit.





Zo heel geleidelijk aan ben je dan weer gearriveerd bij het startpunt van de wandeling.
Wil je nog even in Duitsland blijven neem dan plaats op het terras want eenmaal voorbij die plek loop je langs de grenssteen die rechts van de weg onder een boom staat en wandel je weer Nederland in.






Ter informatie: bij langdurige heftige regenval wil de Dinkel nog wel eens buiten haar oevers treden.
Bepaalde delen van deze wandeling zijn dan moeilijk of niet begaanbaar. Zoals bij het gebied Zandbergen. Het is zaak dit goed in de gaten te houden.



woensdag 26 juni 2013

dinsdag 25 juni 2013

maandag 24 juni 2013

Fietsen op de Kuiperberg

Fietsen op de Kuiperberg Ootmarsum.


Blonde d'Aquitaine

Blonde d'Aquitaines in de Engbertsdijksvenen.

Kerk en oude boerderijen

Voor een routeverkenning was ik afgelopen week in het in Twente gelegen Langeveen.
Het was best de moeite waard om er eens rond te kijken en de omgeving in ogenschouw te nemen.
Ik zag bijzondere plekken. En ook prachtige wandelpaadjes.
Of het tot een mooie langere wandelroute zal leiden zal de tijd leren.
In ieder geval kan ik weer mijn foto-archief aanvullen met mooie beelden.Onder andere met deze:

Pancratiuskerk in Langeveen
Net over de grens bij Langeveen ligt het buurtschap Wielen.
Er staan enkele prachtige oude boerderijen. Of het echte vakwerkboerderijen zijn weet ik niet. Ik kon er niets over vinden op internet. De boerderijen staan leeg. Ramen zijn kapot en op enkele muren staat graffiti.
Ik hoop dat Duitsland ook zoiets als Monumentenzorg heeft en dat ze opgeknapt worden.
Want het zou toch jammer zijn als zoiets er niet meer is.
Je kunt op de foto's klikken om de afbeeldingen groter te zien.

Boerderijen in Wielen net over de grens bij Langeveen.








Achter de muziek aan.

Het geeft een hele andere kijk op één en ander als je eens achter de muziek aan gaat.


Maandag Wasdag

Fotoserie van wasjes.

Maandag Wasdag 168: 
Balkon-wasjes in Rijssen


Ook de andere 167 wasjes zien? Klik dan * hier *

Deze foto is ook geplaatst op het Weblog Maandag Wasdag.

maandag 17 juni 2013

Bosorchis of Gevlekte orchis

Zelf had ik er al de naam Gevlekte Orchis aan gegeven.
Maar voor de zekerheid toch nog eens gekeken op het internet, en ik las:

" De gevlekte orchis (Dactylorhiza maculata subsp. maculata ) is een vaste plant die behoort tot de orchideeënfamilie (Orchidaceae).
De plant staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als vrij zeldzaam en sterk afgenomen. De plant is wettelijk beschermd. De gevlekte orchis komt van nature voor in Eurazië.
De gevlekte orchis lijkt veel op de bosorchis (Dactylorhiza maculata subsp. fuchsii).
Bij de bosorchis is de onderste bloemslip diep drielobbig en de middelste lob even breed als de zijlobben.
Ook is het onderste stengelblad boven het midden het breedst en is de top niet spits maar stomp."


De Gevlekte- lijkt dus op de Bos- orchis.
Het verschil zit 'm hoofdzakelijk in de bloemslip.
Ik heb dus met volle aandacht deze bloemslip zitten bestuderen. Je moet wat op een warme zomeravond.
Uiteindelijk gaf de aanduiding "....de middelste lob even breed als de zijlobben." de doorslag.

De orchidee die ik op de foto heb gezet is een Gevlekte Orchis. Want de middelste lob is heel duidelijk kleiner als de zijlobben.

Maar het blijft lastig. Dus als iemand het echt weet....

Ter informatie: de orchideetjes staan in het Springendal in Ootmarusm in de nabijheid van De Bronnen.









Gang in het Klooster Bardel

Met m'n compactcamera heb ik snel even deze foto kunnen maken in het Klooster in Bardel; net over de grens bij Losser.


Even daarvoor hadden mijn wandelgenoot en ik een kijkje genomen in de Kloosterkerk.
Deze is vrij toegankelijk en zeker de moeite waard om eens te bekijken.
Omdat we daarna nog op pad moesten voor een 18 km lange wandeling leek het ons verstandig ook maar van het toilet gebruik te maken. Maar helaas, de deur die wij aangezien hadden voor de "toiletdeur" was op slot.
Andere deuren waren wel open. Medewandelaar bleef netjes wachten in het portaal terwijl ik op verkenningstocht ging. Al vrij snel kwam ik er achter dat ik in het schoolgedeelte van het Klooster was beland. Heb de eerste de beste persoon aangesproken en in m'n beste duits gevraagd of es auch eine toilette gibt. De woorden ooit gezongen door Nina Hagen: "Im bahnhof Zoo im Damenkloo" leken me niet echt bruikbaar.
Er werd een vrouwelijke collega gehaald, even later werd een sleutel tevoorschijn getoverd en plechtig werd me door diverse gangen voorgegaan naar het toiletgedeelte. Een hele tippel.
Ik kon rustig naar toilet gaan en als ik klaar was hoefde de deur niet weer geschlussen zu werden werd met verteld. De begeleidster liep weer weg.
Na de toiletgang moest ik door de diverse gangen mijn weg terug vinden naar het portaal waar medewandelaarster ondertussen zich ongerust afvroeg of ik ingetreden was.
Maar gelukkig kon ik het terugvinden en net voordat ik weer in het portaal was zag ik achter een glazen deur deze gang. Snel m'n compactcamera uit de rugzak gehaald en deze foto gemaakt.
Je maakt wat mee op zo'n wandeldag......


Fietsen op de Kuiperberg

Gisteren was ik in de buurt van Ootmarsum een route aan het verkennen.
Op de Kuiperberg was het op de vroege ochtend al druk met mensen die volop aan het genieten waren van het uitzicht op deze 71 meter hoge berg. Verbaasd over het feit dat je deze prachtige uitzichten ook in Nederland hebt.
Ik trof er 2 mensen die aan het fietsen waren. Ze hadden de fietsen even gestald naast het pad en waren zelf bij de oriëntatietafel aan het kijken.
Ik vond het een mooie scene: deze fietsen, het uitzicht en bovenal de mooie lucht er boven.
Terwijl ik de foto maakte kwamen de eigenaren naar me toe om te kijken wat ik nu precies aan het fotograferen was. Ik liet het ze zien op de camera; maar dat is altijd lastig om goed te zien.
Ik beloofde hen de foto ook op het weblog te zetten.
Bij deze dus.
Ik hoop dat ze nog een fijne dag in Twente hebben gehad en dat ze nog een keer terug komen :-)




Klik op de foto voor een groter beeld


Maandag Wasdag

Fotoserie van wasjes.

Maandag Wasdag 167: 
Wasdag in de buurtschap Rectum



Ook de andere 166 wasjes zien? Klik dan * hier *

Deze foto is ook geplaatst op het Weblog Maandag Wasdag.

donderdag 13 juni 2013

Dalkruid - Maianthemum bifolium

Dalkruid ( Maianthemum bifolium )


Heel veel Dalkruid. Omgeving Notter - Rijssen.

Dalkruid is een giftige, vaste plant, die behoort tot de aspergefamilie (Asparagaceae).
De plant wordt 7-20 cm hoog, heeft een rechtopstaande stengel en vormt een dunne wortelstok (rizoom). Er zitten meestal twee bladeren aan de bloemstengel, vandaar de soortaanduiding bifolium. Het blad van de niet bloeiende plant verwelkt, wanneer de plant in bloei komt. De spitse bladeren zijn 3-8 cm lang en 2-5 cm breed, eirond en hebben een hartvormige voet. Op de nerven komen kleine, dunne haren voor.
Dalkruid bloeit in mei en juni met witte bloemen, die gerangschikt zijn in een tros. De bloemslippen staan eerst stervormig uit en zijn bij het ouder worden van de bloem teruggeslagen.
De vrucht is een ronde bes en bevat een of twee zaden. Onrijpe bessen zijn rood gespikkeld en kleuren rood bij het rijp worden.
De plant komt voor op beschaduwde plaatsen op vochtige tot vrij droge, matig voedselarme grond.
bron: Wikepedia

Kleur-explosie



Rhododendron.
Gouden regen.
Blauwe lucht.
Witte wolken.
Voorjaar 2013.

woensdag 12 juni 2013

Klaprozen en een blauwe lucht

Klik op de foto voor een grotere afbeelding

Wandeling van Goor naar Delden

Wandeling van station Goor naar station Delden.

Afstand: 17 km
Startpunt route:  Station Goor

Eindpunt route: Station Delden
Routebeschrijving en kaartje: zie aan het eind van dit bericht



Een wandeling van het station Goor naar het station Delden.
Het 1e gedeelte loop je evenwijdig aan de spoorlijn.
Als je op de Wachtpostdijk wandelt passeer je  huisnr 3; een voormalige wachtpost van een vroegere spoorwegovergang. Een wachter zorgde hier ooit voor het neerlaten van de spoorbomen. Op verzoek – je hield je hand op – stopte er een trein zodat je kon instappen. En was het donker dan hield je gewoon een brandend stuk papier in je hand. Zo ging dat toen.
Via opengestelde weggetjes van het  landgoed Weldam passeer je een erf van een Weldamboerderij met z’n karakteristiek zwart-gele luiken. Je komt bij het Twentekanaal en volgt hier het zandpad langs  de natuurvriendelijke oevers.
Er wordt je een kijkje gegund op de jachtpalen van Twickel en Weldam. Grote zandstenen palen er ooit  neergezet om jachtterreinen af te bakenen.
Op meerdere plekken op deze wandeling zijn de jachtpalen te zien.In de routebeschrijving wordt je op deze plekken geattendeerd.
Opvallend langs het eerste gedeelte van de route zijn ook de witte stenen rijksgrenspaaltjes die nog op diverse plekken in de bermen te zien zijn.
Als later de zijtak van het Twentekanaal via een brug overgestoken wordt duurt het niet meer zo lang tot er een gelegenheid is voor een horecastop.
Daarna gaat het richting de bossen van het landgoed Twickel.
Ook hier diverse paadjes langs boerderijen en erven. De luiken van de Twickelboerderijen hebben een zwart-witte kleur.
Al lopend over een es  gaat het dan de kant van het Delden op.
Maar voordat je daar bent gaat de route eerst nog langs de kwekerij en moestuin van Twickel om even later het kasteel te passeren.
Het is een mooie afsluiting van deze zeer afwisselende wandeling.


Jachtpalen
Je komt op deze route diverse jachtpalen tegen.
Robuuste uit Bentheimer zandsteen vervaardigde palen. Als uitvloeisel van de Heerlijke Jachtrechten ooit geplaatst om het tot Twickel behorende jachtgebied af te bakenen.
Het gaf recht om te “jagen, te vogelen en te visschen”
Er zijn vanaf begin 1800  108 jachtpalen neergezet.
Om wat bij te verdienen werden ze door de pachtboeren van Twickel opgehaald uit de Bentheimer- en Gildehauser groeven.  Het loon werd dan in mindering gebracht op de pachtsom die aan de landgoedeigenaar betaald moest worden.
Twickel was sowieso een goede afnemer van zandsteen uit de Duitse groeven.
Veel zandsteen werd aangekocht voor uitbreiding of restauratie van de boerderijen. Het zandsteen werd na aankomst in Delden ter plaatse bewerkt. Twickel had hier zelf steenhouwers voor in dienst.
De heerlijke jachtrechten werden met de jachtwet van 2 juli 1923 afgeschaft en afgekocht van de eigenaar. Vanaf dat moment hadden ook de jachtpalen hun functie verloren.
Op dit moment zijn er nog een tiental palen te vinden.

Jachtpaal Twickel


Moestuin
Op het laatste gedeelte van de route passeer je de oude tuinmuren van Twickel.
Een hek met smeedijzeren decoraties vormt de hoofdingang tot een kwekerij en een moestuin. 
De geheel ommuurde moestuin is in 1891 aangelegd en is ontworpen door de landschapsarchitect Petzold.
Na jaren van verval is men in 1993 begonnen met restauratie van de moestuin. En zijn karakteristieke elementen weer in ere hersteld. Zo is er weer  leifruit langs de muren, rabarber die gebleekt wordt in potten en staat de sla onder de glazen cloches.
Vermeldenswaard zijn de bijzondere kassen op het terrein. Ze hebben een cultuur historisch waarde. De grote pronkkas  -het Ironhouse- met aangebouwde kleine zaaikas  is een beschermd monument . De bij het ironhouse behorende stookkelder is in de jaren zestig van de vorige eeuw dichtgestort. De kachel wordt op Twickel bewaard.
Ondertussen functioneert de moestuin weer als 'gebruikstuin' voor het kasteel.
Ook de bezoekers van Twickel kunnen er groenten en bloemen kopen.
Een grote groep vrijwilligers zet zich in om de moestuin weer een levend cultuurmonument te laten zijn.









 
Twickel
Het landgoed Twickel en zijn bijbehorende kasteel waren van  1347 tot 1953  familiebezit.
De laatste eigenaresse,  Barones van Heeckeren van Wassenaer, had geen nazaten en bracht het in 1953 onder in de door haar opgerichtte  Stichting Twickel .
Zo ook de andere familiebezittingen in Brecklenkamp, Wassenaar, Dieren, Zevenaar, Borculo, Lochem  en het Duitse Lage. Zo was de toekomst van het erfgoed veilig gesteld.
De omvang van Twickel bedraagt ruim 4000 ha en zijn 200 boerderijen, woningen en andere gebouwen.
De stichting heeft als doel Twickel als natuurreservaat en cultuurmonument in stand te houden en haar historische betekenis voort te zetten. Belangrijk is met name de instandhouding van het natuurschoon  en het landschappelijke karakter.
Het beheer wordt uitgevoerd door een rentmeester en 50 medewerkers.
De dagelijkse leiding heeft de rentmeester. Hij zorgt voor de rente van het vermogen dat in het landgoed besloten is  -met name de pachten -  en voor een verantwoorde geldbesteding.
Vroeger brachten de boeren zelf de pacht naar de rentmeester. Het werd allemaal in de boeken bijgehouden. Deze bemoeide zich vervolgens ook met het wel en wee van de pachters. Zo werd er bv beoordeeld of de zoon van de pachter wel een goede vrouw had uitgezocht.

Het kasteel Twickel is niet te bezichtingen. De stichting had als opdracht meegekregen dat het als particulier huis in stand gehouden moet worden. En daar houdt ze zich aan. Op dit moment wordt
het kasteel bewoond door de familie zu Castell-Rüdenhausen.


Kasteel Twickel

In de tuinen van Twickel


Sfeerbeelden van de wandeling.

Boerderij op het Weldam. Met karakteristieke zwart-gele luiken.

"Boer zijn da's mooi man.."

Beeld bij In Den Markenrichter


Eén van de wandelweggetjes

 
Twentekanaal

Weggetje langs het spoor

Richting Tankinkbrug

Station Delden

Tankinkbrug over het Twentekanaal



Zandweg op Twickel



De routebeschrijving van deze wandeling is * hier * te downloaden.










Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...